!!!NIE ZASŁANIAJ UST I NOSA!!!

Każdy ma prawo sam decydować o sobie, w tym czy jest wolnym człowiekiem w myśl przepisów Konstytucji RP z 1997 r. i prawa międzynarodowego, w tym Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka uchwalonej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ rezolucją 217/III A w dniu 10 grudnia 1948 roku w Paryżu, czy odzieje się w maseczkę - odpowiednik kagańca, w jakie wyposażano niewolników afrykańskich jeżeli ich właściciele uznali ich postępowanie za niesubordynację (Sergio Antonio Mosquera, „La trata negrera y la esclavización: una perspectiva histórico-psicólogika”, ISBN 978-958-8416-75-5).

Poniższe oświadczenie pomoże Ci podczas bezprawnej policyjnej napaści na Ciebie za niezasłanianie ust i nosa.

Oświadczenie składane Policjantom w przypadku interwencji za niezasłanianie ust i nosa

!!!Pamiętaj o zarejestrowaniu interwencji na potrzeby dowodowe!!!

Szanowny Panie/Szanowna Pani,

zgodnie z § 2. ust. 1.  rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 lutego 2020 r. w sprawie sposobu postępowania przy wykonywaniu niektórych uprawnień policjantów (Dz. U. z dnia 6 lutego 2020 r. poz. 192) na podstawie art. 15 ust. 8 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. 1990 Nr 30 poz. 179 z późn. zm.) Policjant, który przystępuje do legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości, podaje swój stopień, imię i nazwisko, w sposób umożliwiający odnotowanie tych danych, przyczynę podjęcia czynności służbowych, a na żądanie osoby, wobec której jest prowadzona czynność, podaje podstawę prawną podjęcia tej czynności, wzywam Pana/Panią do wykonania powyższego obowiązku i podania podstawy prawnej podjęcia interwencji wobec mojej Osoby. Informuję Pana/Panią, że podstawę prawną podjęcia czynności przez policjanta stanowi przytoczenie przepisów prawa materialnego i proceduralnych (por. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z 8 marca 2018 r., sygn. III SA/Gd 929/17, LEX nr 2474883). Z treści art. 11 k.p.a. (zasada przekonywania) mającego zastosowanie przy wszelkich czynnościach dotyczących policji, wynika obowiązek policjanta przedstawienia DOKŁADNEJ TREŚCI PRZEPISU, na który powołuje się policjant. W sytuacji, gdy dany artykuł dzieli się na kilka ustępów, podzielonych również na litery, to brak wskazania który z ustępów tego przepisu znajduje zastosowanie w danej sprawie, narusza wymóg dokładnego podania podstawy prawnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 października 2007 r., sygn. II GSK 177/07). Podając podstawę prawną podejmowanych czynności administracyjno-porządkowych policjant ma obowiązek ustawowy wskazać miejsce publikacji tekstu pierwotnego lub tekstu jednolitego danego aktu prawnego oraz podać dane dotyczące jego ostatniej nowelizacji, gdyż spełnienie tego wymogu umożliwi Osobie, której działania policjanta dotyczą, pełną identyfikację przepisu w kontekście całego obowiązującego aktu prawnego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 listopada 2005 r., sygn. VII SA/Wa 431/05).

Należy policjantowi dać czas na wywiązanie się ze swoich urzędowych czynności. Jeżeli nie wykona ich lub odmówi ich wykonania, należy poinformować go, że zostanie złożona skarga do Prokuratora Rejonowego na nierzetelne wykonywanie przez policjanta czynności służbowych z zarzutem rażącej i oczywistej obrazy m. in. art. 9 i 11 k.p.a. wraz z wnioskiem o pociągnięcie policjanta do odpowiedzialności dyscyplinarnej i o ukaranie go kary nagany. Następnie informujemy policjanta, iż:

Szanowny Panie/Szanowna Pani,

Niezasłanianie ust i nosa nie wyczerpuje znamion wykroczenia z art. 116 § 1a Ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. 1971 Nr 12 poz. 114 z późn. zm.), który stanowi iż Kto nie przestrzega zakazów, nakazów, ograniczeń lub obowiązków określonych w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, podlega karze grzywny albo karze nagany. Wynika to z następujących przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej uchwalonej w dniu 2 kwietnia 1997 r. przez Zgromadzenie Narodowe, zatwierdzonej w ogólnonarodowym referendum 25 maja 1997 r., ogłoszonej w Dz. U. Z 1997 r. Nr 78, poz. 483, która weszła w życie w dniu 17 października 1997 r., ostatnio zmienionej ustawą z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 2009 Nr 114, poz. 946):

Art. 8. 1. Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 31. 2. Każdy jest obowiązany szanować wolności i prawa innych. Nikogo nie wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje.

3. Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

Art. 42. 1. Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Zasada ta nie stoi na przeszkodzie ukaraniu za czyn, który w czasie jego popełnienia stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego.

Art. 52. 1. Każdemu zapewnia się wolność poruszania się po terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wyboru miejsca zamieszkania i pobytu.

(...)

​3. Wolności, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą podlegać ograniczeniom określonym w ustawie.

Art. 68. 1. Każdy ma prawo do ochrony zdrowia.

Powyższe prowadzi do logicznego wniosku, iż akty prawne rangi niższej niż ustawa nie mogą wpływać na podstawową wolność wyboru odnośnie przestrzegania kolidujących z Konstytucją RP (bowiem szkodliwych dla zdrowia) zaleceń w nich zamieszczonych. Co więcej, Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. 2008 Nr 234 poz. 1570 z późn. zm.) nie zawiera przepisów nakładających powszechny obowiązek ZASŁANIANIA ust i nosa. Art. 46a stanowi, iż W przypadku wystąpienia stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego o charakterze i w rozmiarach przekraczających możliwości działania właściwych organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego, Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, na podstawie danych przekazanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw administracji publicznej, Głównego Inspektora Sanitarnego oraz wojewodów: pkt. 2) - rodzaj stosowanych rozwiązań – w zakresie określonym w art. 46b – mając na względzie zakres stosowanych rozwiązań oraz uwzględniając bieżące możliwości budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, zaś art. 46b stanowi, iż W rozporządzeniu, o którym mowa w art. 46a, można ustanowić: pkt. 4a) - obowiązek stosowania określonych środków profilaktycznych i zabiegów; pkt. 13) nakaz ZAKRYWANIA ust i nosa, w określonych okolicznościach, miejscach i obiektach oraz na określonych obszarach, wraz ze sposobem realizacji tego nakazu. W art. 46 b pkt. 13 Ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. 2008 Nr 234 poz. 1570 z późn. zm.) ustawodawca użył terminu "zakrywania" a nie "zakrywania się" lub "zasłaniania". Doktor nauk prawnych Pan Marek Jarocki zauważa, że maseczkowe zalecenia Rady Ministrów nie mają mocy sprawczej również z tego powodu, iż według definicji w słowniku języka polskiego PWN termin "zakrywać" lub "zakryć" oznacza: 1.położyć coś na czymś, czyniąc to niewidocznym, 2. znaleźć się na czymś, przed kimś lub czymś, czyniąc coś lub kogoś niewidocznym lub zabezpieczonym od czegoś, 3. zamknąć czymś jakiś otwór, 4. ukryć przed kimś emocje, zamiary lub prawdę. Termin "zakrywać" jak też "zakryć" należy odróżnić od terminu "zakryć się" lub "zakrywać się", który oznacza: 1. zasłonić się lub okryć się czymś, 2. zostać zasłoniętym. Czynność opisana w analizowanym przepisie jest oczywiście niewykonalna. Byt materialny, jakim jest człowiek, nie może uczynić swoich ust i nosa niewidzialnymi. Nie może też zamknąć jednocześnie ust i nosa, bowiem uniemożliwienie oddychania skutkuje śmiercią. A życie jak też zdrowie ludzkie należą do kategorii praw ponadstanowionych unieważniających wszelkie przepisy kolidujące z nimi. Co więcej, ustawodawca posłużył się terminem "określonych". Termin ten oznacza «sprecyzowany, wiadomy, pewny». Domniemanie racjonalności ustawodawcy nakazuje założenie, że ustawodawca tworząc prawo wie co robi. Skoro więc posłużył się terminem "w określonych okolicznościach, miejscach i obiektach oraz na określonych obszarach", to znaczy że Rada Ministrów nie jest uprawniona do wydania przepisu obejmującego wszelkie okoliczności, wszystkie miejsca i wszelkie obiekty. Ma obowiązek wymienić je szczegółowo. Ta argumentacja jest zgodna z uzasadnieniem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 2 kwietnia 2021 r., sygn. akt II W 155/21, opublikowano: LEX nr 3166456, w którym Sąd stwierdził, że mimo nowelizacji nakaz noszenia maseczek wciąż jest niekonstytucyjny! W swoim uzasadnieniu Sąd podniósł, że:

  • obowiązek noszenia maseczek godzi w konstytucyjną wolność do poruszania się i w związku z tym powinien zostać wprost przewidziany w ustawie – tymczasem wydane rozporządzenie odsyła jedynie do ogólnego przepisu,

  • ustanowienie nakazu obowiązującego na terenie całego kraju, zamiast na wyszczególnionych obszarach, jest przekroczeniem delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia.

Tym samym, niezasłanianie ust i nosa nie uprawnia Funkcjonariuszy Policji do wylegitymowania mnie ani do ukarania mnie mandatem z uwagi na brak zaistnienia przesłanek z art. 116 § 1 k.k. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądów powszechnych nieprzestrzeganie kolidujących z Konstytucją RP zaleceń Rady Ministrów wydanych w formie rozporządzeń do artykułu 46b pkt. 13 Ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. 2008 Nr 234 poz. 1570 z późn. zm.) nie jest czynem karalnym i dlatego nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 14 ust. 1 pkt. 1 w związku z art. 15 ust. 1 pkt. 1 Ustawy o Policji. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2021 r. (sygn. akt II KK 422/20) w sytuacji, gdy funkcjonariusz organu państwowego lub upoważnionej do legitymowania instytucji żąda podania wskazanych w przepisie danych osobowych w wypadku, gdy nie ma do tego podstawy prawnej, obywatel może odmówić podania danych osobowych bez konsekwencji prawnych.

Dlatego korzystając z art. 51 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej uchwalonej w dniu 2 kwietnia 1997 r. przez Zgromadzenie Narodowe, zatwierdzonej w ogólnonarodowym referendum 25 maja 1997 r., ogłoszonej w Dz. U. Z 1997 r. Nr 78, poz. 483, która weszła w życie w dniu 17 października 1997 r., ostatnio zmienionej Ustawą z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 2009 Nr 114, poz. 946), który stanowi iż Nikt nie może być obowiązany inaczej niż na podstawie ustawy do ujawniania informacji dotyczących jego osoby, odmawiam ujawnienia Panu/Pani wszelkich danych osobowych dotyczących mojej osoby.

Jeżeli zastosuje Pan/Pani presję psychiczną w celu zmuszenia mnie do ujawnienia moich danych osobowych grożąc mi bezprawnym czasowym pozbawieniem wolności w postaci zatrzymania mnie w celu bezprawnego ustalenia moich danych osobowych, tj. popełnieniem na moją szkodę przestępstwa z art. 189 § 1 Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks Karny (Dz. U. z 1997 r, Nr 88, poz. 553 z późn. zm.), który stanowi, iż Kto pozbawia człowieka wolności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, Pana/Pani czyn wyczerpie znamiona kumulatywnego zbiegu przestępstw z art. 191 § 1 k.k., który stanowi, iż Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3, art. 231 § 1 k.k., który stanowi, iż Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3, art. 107 ust. 1 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. 2018, poz. 1000 z późn. zm.), który stanowi, iż Kto przetwarza dane osobowe, choć ich przetwarzanie nie jest dopuszczalne albo do ich przetwarzania nie jest uprawniony, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch.

Jeżeli policjant nie odstępuje od popełnienia przestępstwa, informujemy go:

Szanowny Panie/Szanowna Pani, obawiam się że spełni Pan/Pani groźbę karalną skierowaną do mojej Osoby. Dlatego w obawie o swoje dobra osobiste, działając pod presją psychiczną z art. 191 § 1 k.k., wbrew mojej woli okazuję Panu dowód osobisty. Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim (Zamiejscowy VII Wydział Karny w Hajnówce) w wyroku z dnia 18 listopada 2014 roku, sygn. akt VII W 535/14, orzekł, iż za wylegitymowanie należy uznać okazanie dokumentu funkcjonariuszowi uprawnionego organu poprzez jego przekazanie do rąk funkcjonariusza (WRĘCZENIE) w celu potwierdzenia autentyczności dokumentu. Niniejszym, będąc ofiarą kumulatywnego zbiegu wyżej wymienionych przestępstw, których popełnienie zarzucam Panu, wbrew swojej woli wręczam Panu swój dowód osobisty.

Jeżeli Policjant usiłuje wystawić osobie zdrowej mandat za niezakrywanie ust i nosa, należy oświadczyć mu:

Na podstawie art. 97 § 2 Ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. 2001 Nr 106 poz. 1148 z późn. zm.), który stanowi, iż Sprawca wykroczenia może odmówić przyjęcia mandatu karnego, odmawiam przyjęcia mandatu.

Następnie policjant oddaje Ci dowód osobisty i odchodzi. Na tym kończy się interwencja policyjna.

Pamiętaj: NIGDY NIE PRZYJMUJ MANDATU!!! Przyjęcie mandatu jest przyznaniem się do winy. Kłopotliwe jest odwoływanie się od mandatu przyjętego. Bowiem odwołanie musisz złożyć w sądzie rejonowym właściwym miejscowo dla miejscowości, w której mandat przyjąłeś.                                                                               

Liczę, że postąpiłeś/aś rozsądnie i mandatu nie przyjąłeś/aś. Prawdopodobnie zostaniesz wezwany/a na przesłuchanie w jednostce Policji. Osobiście uważam, że chodzenie na przesłuchania w sprawach o nienoszenie maseczek nie ma sensu. Bez względu na to, czy się stawisz czy nie, policjanci i tak złożą do sądu rejonowego wniosek o ukaranie Ciebie. W obecnym czasie najczęściej jednak Policja zwraca się do Ciebie z pismem informującym o możliwości przesłania swoich wyjaśnień na piśmie. Uważam, że nie ma takiej potrzeby, aby marnować własny czas, papier i tusz do drukarki na tłumaczenie się bandytom dlaczego nie jest się niewolnikiem.

Jeżeli jednak zdecydowałeś stawić na przesłuchanie, tam w pierwszej kolejności zostaniesz poproszony o dowód osobisty i zapytany o dane osobowe, czyli imię i nazwisko, adres zamieszkania (jest to adres, pod którym faktycznie mieszkasz), stan cywilny, gdzie pracujesz, ile zarabiasz, kogo masz na utrzymaniu, numer telefonu, adres e-mail itd. Pamiętaj, że Policjant przesłuchujący Ciebie podczas ma prawo ustalić Twoje dane osobowe na podstawie dokumentów takich jak dowód osobisty, paszport, itp. ale nie ma prawa interesować się Twoim stanem majątkowym ani rodzinnym. Policjant w postępowaniu o wykroczenie z art. 116 par. 1a k.w. jest uprawniony zweryfikować tylko imię i nazwisko oraz PESEL oraz wziąć do ręki Twój dowód osobisty w celu ustalenia, czy jest prawdziwy.

Gdy policjant przystąpi do przepytywania Ciebie, najrozsądniej jest posłużyć się argumentacją, którą przeczytałeś powyżej. I teraz twarda rzeczywistość: jeśli jesteś sam na przesłuchaniu, czyli bez adwokata lub radcy prawnego, to funkcjonariusz policji może próbować wywrzeć na Ciebie presję psychiczną, abyś przyznał się do popełnienia zarzucanego wykroczenia. Możesz usłyszeć, że jak pójdziesz do adwokata to zapłacisz mu majątek i w dodatku dostaniesz surowszą karę. To nieprawda. Wystarczy zasięgnąć zwykłej porady prawnej, żeby uzyskać rzetelne informacje na temat swojej sytuacji. Można też w sądzie zawnioskować o zwrot kosztów poniesionych na obrońcę. Możesz usłyszeć, że będziesz musiał pokryć koszty sądowe, nawet 2000 zł. To też nieprawda, najczęściej koszty sądowe w sprawach o wykroczenia wynoszą ok. 100 zł.   

Bądź asertywny. Masz prawo do sądu, nie daj się nabrać niebieskiemu niewolnikowi upodlającemu samego siebie za pensję, za którą szanująca się prostytutka nawet nie spojrzy na ewentualnego klienta.

Z przesłuchania sporządzony zostanie protokół, który oczywiście PRZECZYTAJ PRZED PODPISANIEM!

Jeśli Policja rzeczywiście skieruje wniosek do sądu o ukaranie, to prawdopodobnie dostaniesz z sądu wyrok nakazowy. Należy od niego złożyć sprzeciw:

Po złożeniu sprzeciwu sąd rozpozna Twoją sprawę na zasadach ogólnych. Sąd poinformuje Cię o terminie rozprawy, na którą oczywiście powinieneś pójść. W danym terminie idziesz więc do sądu i czekasz pod salą aż Twoja sprawa zostanie wywołana. Na sali sąd zapyta Cię ponownie o dane osobowe oraz spyta, czy przyznajesz się do popełnienia danego czynu i czy chcesz złożyć wyjaśnienia. Odpowiedz, że nie przyznajesz się do zarzucanego Ci czynu i złóż wyjaśnienia zgodnie z treścią złożonego sprzeciwu. Poinformuj sąd, że powszechny obowiązek nakładany na obywateli nie może być zapisany w rozporządzeniu. Powołaj się na to, że w dniu 2 kwietnia 2021 r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim stwierdził, że mimo nowelizacji nakaz noszenia maseczek wciąż jest niekonstytucyjny! Czyn miał miejsce już po zmianie przepisów z grudnia 2020 r. W swoim uzasadnieniu sąd podniósł, że obowiązek noszenia maseczek godzi w konstytucyjną wolność do poruszania się i w związku z tym powinien zostać wprost przewidziany w ustawie – tymczasem wydane rozporządzenie odsyła jedynie do ogólnego przepisu. Poza tym ustanowienie nakazu obowiązującego na terenie całego kraju, zamiast na wyszczególnionych obszarach, jest przekroczeniem delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia.

Sąd może również przesłuchać policjanta w charakterze świadka. Ty też możesz mu zadawać pytania, np.:

1. czy był poinformowany przez Ciebie, że wystawienie mandatu za niezasłanianie ust i nosa wyczerpuje znamiona kumulatywnego zbiegu przestępstw z art. 160 par.1, 191 par. 1, 231 par. 1, 256 par. 1 k.k. i art. 107 ust. 1 Ustawy o ochronie danych osobowych?

2. czy nieuprawnione wystawienie przez policjanta mandatu za korzystanie przez Ciebie z konstytucyjnych praw i wolności jest realizacją rozkazu Komendanta Głównego Policji, przeciwko któremu złożyłeś zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia kumulatywnego zbiegu przestępstw?                                              

3. czy dowódcy policjanta wymuszają na nim wzięcie udziału w eksperymencie medycznym polegającym na zaszczepieniu się eksperymentalną szczepionką przeciwko SARS-CoV-2?                                                         

3. Czy policjant kiedykolwiek popełnił czyn wyczerpujący znamiona przestępstwa poplecznictwa z art. 239 § 1 k.k., który stanowi iż Kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne, pomagając sprawcy przestępstwa, (...) uniknąć odpowiedzialności karnej, (...) podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, tj. odmówił ścigania covidianina za dyskryminację człowieka nienoszącego niewolniczej maseczki?                      

4. jeżeli znasz podstawy psychopatologii, zadaj policjantowi pytanie jakie odczuwa emocje wobec Ciebie w związku ze złożeniem przeciwko niemu zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i skargi do prokuratora rejonowego, a także złożeniem przeciwko KGP i niemu pozwu do sądu o ochronę przed dyskryminacją. Odpowiedź na to pytanie pozwoli podważyć wiarygodność jego zeznań. Jeżeli odpowie, ze nic nie czuje, należy weryfikować go w kierunku cech psychopatycznych (kłamliwość, sadyzm, nekrofilia). Jeżeli odpowie, że odczuwa gniew, smutek lub inne negatywne emocje, należy weryfikować go w kierunku borderline, socjopatii lub depresji (kłamliwość, agresja złośliwa, zemsta). Jeżeli odpowie, że odczuwa przyjemność, należy weryfikować go w kierunku seksualnych zaburzeń psychicznych, osobowości zależnej, masochizmu, ewentualnie schizofrenii - bowiem nienormalne jest aby ktokolwiek zdrowy psychicznie odczuwał przyjemność ze zdarzeń, które dla ogółu są nieprzyjemne. Bez względu na to, jak policjant odpowie, jego odpowiedź poparta umiejętną argumentacją prawniczo-psychopatologiczną uzasadni wniosek o ustalenie stanu zdrowia psychicznego policjanta oraz odkrycie prawdziwych intencji jego działania, co wpłynie dla Ciebie pozytywnie na ocenę przez sąd  wiarygodności jego zeznań.                                              

Zdrowy psychicznie sędzia, który nie jest prawnym analfabetą - a tacy często zdarzają się wśród sędziów - uniewinni Cię. W przeciwnym wypadku konieczne jest  złożenie apelacji. W takiej sytuacji lepiej skorzystaj z pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego.

Pamiętaj, że w sądzie nie zawsze wygrywa się. Ale nie chodzi tylko o wygraną, lecz również o to, aby żyć godnie - stojąc a nie klęcząc. Wbrew Konstytucji RP z 1997 r. żyjemy w ustroju faszystowskim zaprowadzonym w Polsce przez bankiera i żyda Mateusza Morawieckiego przy pomocy jego bandy. "Musicie przestać uważać się za Naród!" - tak w 2000 roku wypowiadał się do nas jeden z żydowskich wykładowców na uczelni prawniczej, którą ukończyłem. Oni nie cofną się przed żadną zbrodnią ludobójstwa w imię zniszczenia Narodu Polskiego i przekształcenia Polski w państwo żydów - Polin. Walcząc przeciwko nim udowadniasz swoją polskość, a Twoja postawa jest aktem patriotyzmu i odwagi. Korzystając z pomocy profesjonalnych pełnomocników procesowych zwiększysz swoje szanse na zwycięstwo.

Zapoznaj się z poniższymi dokumentami. Wiedza z nich pozwoli Ci skuteczniej bronić się przed napaściami ze strony tych z policjantów, którzy wartości z Roty Ślubowania Policjanta z art. 27 ust. 1 Ustawy o Policji zaprzedali za miskę ryżu i judaszowe srebrniki herszta Komendanta Głównego Policji:                                    

Wydrukuj sobie poniższą Kartę Obywatela, naucz się jej treści i noś ją przy sobie, abyś nie dał się oszukać niewolnikom herszta Komendanta Głównego Policji.