W 1637 roku Kozacy zdobyli osmańską twierdzę Azow u ujścia Donu. Utrzymali ją przez pięć lat, zanim ją opuścili, nie uzyskawszy od Moskwy decyzji o przejęciu i obronie twierdzy. Dwa pokolenia później walczyli o to samo miejsce już w armii Piotra I. Między tymi dwiema wyprawami mieści się jedna z najważniejszych przemian w dziejach Kozaków dońskich. Wspólnota, która sama wybierała wodzów i podejmowała wyprawy, stawała się częścią państwa budującego imperium.

W lipcu 2012 roku ukraiński publicysta opublikował mapę Europy, na której Ukraina była podzielona, Galicja wyodrębniona, a Polska pomniejszona o część ziem południowo-wschodnich. W ciągu następnych lat Rosja zajęła Krym i rozpoczęła wojnę, która zmieniła bezpieczeństwo całej Europy. Czy zbieżność fragmentów prognozy z rzeczywistością jest świadectwem przenikliwej analizy, śladem planowania politycznego, czy konsekwencją powtarzalności sporów granicznych?

Państwo, które ignoruje suwerena, przerzuca koszty na obywateli, działa w interesie silniejszego podmiotu, nie realizuje już funkcji państwa konstytucyjnego, lecz funkcjonuje jako administracyjna struktura zarządzania peryferią w ramach Unii Europejskiej, w szczególności na rzecz Unia Europejska z dominującą rolą Niemiec.

Najnowszy Shadow Report Fundacji Adama Kłoszewskiego, złożony do Komitetu Praw Człowieka ONZ (HRC), rzuca światło na systemowe naruszenia praw człowieka w Polsce, które coraz bardziej przypominają działania SLAPP – strategiczne pozwy prawne mające uciszyć krytyków. Raport ujawnia skalę represji.