Nie-Rząd przeciwko Polsce

Adam Kłoszewski
19 sty
3 minut(y) czytania

Naruszenie Konstytucji RP jest w interesie niemieckiego hegemona.

Artykuł dowodzi, że polityka Rzeczypospolitej Polskiej polegająca na systemowym wspieraniu Ukrainy kosztem obywateli RP narusza nie tylko interes narodowy, lecz także konkretne, bezpośrednio obowiązujące normy Konstytucji RP oraz prawa Unii Europejskiej. Analiza prowadzi do wniosku, że aparat państwowy działa ultra vires, poza granicami powierzonej mu władzy, realizując interes zewnętrzny – w szczególności niemiecki – kosztem konstytucyjnych praw obywateli. W sensie ustrojowym mamy do czynienia z erozją suwerenności, złamaniem zasady dobra wspólnego oraz zerwaniem konstytucyjnej relacji państwo–obywatel.

1. Naruszenie art. 2 Konstytucji RP – zaprzeczenie zasady państwa prawa i dobra wspólnego

Art. 2 Konstytucji RP stanowi, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.

Tymczasem:

koszty decyzji politycznych przerzucane są na obywateli,
brak jest proporcjonalności obciążeń,
państwo nie zapewnia kompensacji strat,
obywatele ponoszą ciężary bez wpływu na decyzję.

Działanie to łamie zasadę sprawiedliwości społecznej i redukuje państwo prawa do roli narzędzia redystrybucji kosztów najsłabszym.

2. Naruszenie art. 4 Konstytucji RP – władza oderwana od suwerena

Art. 4 ust. 1 Konstytucji RP:

Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu.

Decyzje o:

skali wsparcia,
obciążeniach fiskalnych,
długofalowych skutkach społecznych,

zostały podjęte:

bez referendum,
bez realnej debaty,
bez przedstawienia pełnego bilansu kosztów.

Jest to uzurpacja władzy, w której naród został zdegradowany do roli biernego płatnika cudzej strategii.

3. Naruszenie art. 5 Konstytucji RP – porzucenie obowiązku ochrony obywateli

Art. 5 Konstytucji RP zobowiązuje państwo do:

strzeżenia niepodległości,
zapewnienia bezpieczeństwa obywateli,
ochrony ich praw.

Państwo, które:

osłabia własne systemy publiczne,
obniża poziom bezpieczeństwa socjalnego,
naraża obywateli na skutki destabilizacji,

nie realizuje swojej konstytucyjnej funkcji, lecz działa wbrew niej.

4. Naruszenie art. 7 Konstytucji RP – działanie poza granicami prawa

Art. 7 Konstytucji RP:

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

Brak:

jednoznacznej podstawy ustawowej dla skali obciążeń,
jasnych limitów finansowych,
kontroli parlamentarnej,

oznacza działanie ultra vires, w logice politycznego faktu dokonanego, a nie prawa.

5. Naruszenie art. 22 i art. 64 Konstytucji RP – uderzenie w podstawy bytu obywateli

Art. 22 – ograniczenie wolności działalności gospodarczej tylko w drodze ustawy i ze względu na ważny interes publiczny.
Art. 64 – ochrona prawa własności.

Polityka:

zwiększająca inflację,
destabilizująca rynek,
niszcząca realną wartość dochodów,

stanowi pośrednie wywłaszczenie obywateli bez odszkodowania, co w doktrynie prawa konstytucyjnego uznawane jest za formę naruszenia własności.

6. Naruszenie art. 20 Konstytucji RP – destrukcja społecznej gospodarki rynkowej

Art. 20 Konstytucji RP ustanawia społeczną gospodarkę rynkową opartą na:

wolności działalności,
własności prywatnej,
solidarności społecznej.

Przerzucanie kosztów politycznych na obywateli bez mechanizmów ochronnych:

niszczy równowagę rynku,
łamie zasadę solidarności,
uprzywilejowuje interes zewnętrzny.

7. Naruszenie prawa Unii Europejskiej – instrumentalizacja państwa peryferyjnego

W świetle Traktatu o Unii Europejskiej (TUE):

a) Art. 4 ust. 2 TUE – poszanowanie tożsamości konstytucyjnej państw

UE ma obowiązek szanować:

podstawowe struktury polityczne i konstytucyjne państw członkowskich.

Model, w którym Polska przejmuje koszty w interesie silniejszych państw, stanowi faktyczne naruszenie tej zasady, prowadząc do degradacji konstytucyjnej podmiotowości RP.

b) Art. 5 TUE – zasada proporcjonalności i pomocniczości

Unia – i państwa działające w jej ramach – zobowiązane są do:

nieprzekraczania tego, co konieczne,
respektowania proporcjonalności środków.

Skala obciążeń ponoszonych przez Polskę rażąco narusza zasadę proporcjonalności, czyniąc z niej państwo-ofiarę mechanizmu unijnego.

c) Karta Praw Podstawowych UE – art. 17 i art. 34

Art. 17 – ochrona własności,
Art. 34 – ochrona socjalna i pomoc społeczna.

Polityka, która:

obniża realną wartość dochodów,
ogranicza dostęp do świadczeń,
destabilizuje bezpieczeństwo socjalne,

jest sprzeczna z Kartą Praw Podstawowych, która ma rangę prawa pierwotnego UE.

8. Konkluzja: odpowiedzialność ustrojowa władzy

Z punktu widzenia prawa konstytucyjnego i unijnego:

naruszono fundamentalne zasady Konstytucji RP,
złamano prawo UE,
pozbawiono obywateli realnej ochrony,
podporządkowano państwo interesowi zewnętrznemu.

Państwo, które:

ignoruje suwerena,
przerzuca koszty na obywateli,
działa w interesie silniejszego podmiotu,

nie realizuje już funkcji państwa konstytucyjnego, lecz funkcjonuje jako administracyjna struktura zarządzania peryferią w ramach Unii Europejskiej, w szczególności na rzecz Unia Europejska z dominującą rolą Niemiec.

__________________________________________________

Jeżeli spodobał się Tobie ten artykuł, wesprzyj moją działalność wpłacając dowolną kwotę na rachunek bankowy Fundacji Adama Kłoszewskiego:

PL 46 1140 2004 0000 3902 8210 9529