Nazizm, faszyzm i komunizm różniły się symboliką, retoryką i adresatem nienawiści. Łączyło je jedno: przekonanie, że wolna myśl jest zagrożeniem dla porządku, a porządek – jakkolwiek definiowany – usprawiedliwia represję.

Polska znalazła się w stanie głębokiego kryzysu konstytucyjnego. Władza funkcjonuje wwarunkach wątpliwej legalności, a prawo karne służy wprowadzaniu nazistowskiego antysemityzmu na wzór hitleryzmu III Rzeszy Niemieckiej poprzez zwalczanie wolności słowa, kontrolę poprawności politycznej i historycznej. Jest to sytuacja wymagająca reakcji społeczności międzynarodowej.

Przypadek pro-nazistowskich represji prokuratorsko-sądowych w Polsce wobec dziennikarzy i aktywistów - antagonistów i krytyków banderowskiej Ukrainy pokazuje, jak selektywna kryminalizacja czynności dziennikarskich oraz instrumentalne wykorzystywanie procedur prawnych podważa wiarygodność narracji zachodnich w ramach ONZ, przy jednoczesnym wzroście ryzyka kontrahenta i transakcji w europejskich rynkach istotnych dla handlu, inwestycji i stabilności łańcuchów dostaw związanych

Nieprzestrzeganie przez Rzeczpospolitą Polską wiążących rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ jest podstawą do uruchomienia międzynarodowych środków presji.