Nazizm, faszyzm i komunizm różniły się symboliką, retoryką i adresatem nienawiści. Łączyło je jedno: przekonanie, że wolna myśl jest zagrożeniem dla porządku, a porządek – jakkolwiek definiowany – usprawiedliwia represję.
Państwo, które ignoruje suwerena, przerzuca koszty na obywateli, działa w interesie silniejszego podmiotu, nie realizuje już funkcji państwa konstytucyjnego, lecz funkcjonuje jako administracyjna struktura zarządzania peryferią w ramach Unii Europejskiej, w szczególności na rzecz Unia Europejska z dominującą rolą Niemiec.
Nieprzestrzeganie przez Rzeczpospolitą Polską wiążących rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ jest podstawą do uruchomienia międzynarodowych środków presji.